Depresja u mężczyzn

Depresja u mężczyzn

Depresja u mężczyzn zdaniem psychologów jest coraz częściej diagnozowania. Depresję wciąż diagnozuje się u kobiet dwa do czterech razy częściej niż u mężczyzn. Jednak mężczyźni znacznie częściej popełniają samobójstwo w wyniku depresji. Z badań psychologów z USA wynika że 78,3%  popełniających samobójstwa to mężczyźni. Badacze coraz częściej sugerują, iż ta różnica pomiędzy płciami  może istnieć z powodu odmiennych sposobów doświadczania i przeżywania depresji. Różnice te mogą prowadzić do niedostatecznej diagnozy zaburzenia u mężczyzn. Nadal nie udało się dokładnie uchwycić prawdziwych wskaźników depresji u mężczyzn. Obecnie psycholodzy zwracają większą uwagę na badania dotyczące zgodności z normami dotyczącymi męskich ról społecznych a zrozumieniem ekspresji depresji wśród mężczyzn.
Magovcevic i Addis, sugerują, że mężczyźni, którzy preferują większe przestrzeganie tradycyjnych ról męskich, mogą mieć zamaskowane objawy depresji. To maskowanie może objawiać się eksternalizowanych zachowaniach, które zazwyczaj nie są brane pod uwagę w diagnozie depresji. W szczególności wyróżniono 11 sposobów reagowania:

  1. „krzyczał na ludzi lub rzeczy „;
  2. „szybkie i gwałtowne wybuchy”;
  3. „uderzenie w przedmioty „;
  4. „odczuwanie złości, zamiast smutku,”;
  5. „picie ryzykowne”;
  6. „zażywanie narkotyków „;
  7. „nadmierna koncentracja na jednym obszarze życia np. praca, szkoła „;
  8. „środki psychoaktyne pomógł poczuć się lepiej „;
  9. „poczucie ciągłej presji”
  10. „samodzielne radzenie sobie z problemami”;
  11. ” odreagowanie napięcia w sekcie”.

Mężczyźni znacznie częściej „używają” mechanizmu emocjonalnego jakim jest tłumienie. To wspólna cecha, która pojawia się u depresyjnych mężczyzn, którzy usiłują sztywno dopasować się do społecznie i kulturowo usankcjonowanych ról męskich. Mechanizm tłumienia może być również wyjaśnieniem niższego wskaźnika depresji u mężczyzn. I mężczyźni mogą mieć także większe obawy się przed zgłoszeniem objawów depresji gdy ich przyczynę przypisuje się czynnikom zewnętrznym. Mogą mieć poczucie, iż zgłoszenie symptomów jest „nie męskie”. Zdaniem badaczy tradycyjne metody badawcze nie zawsze pozwalają zdiagnozować „męską depresję”. Tradycyjne kryteria diagnostyczne wymieniają takie objawy: zmniejszenie zainteresowania lub utratę odczuwania przyjemności, wahanie masy ciała, zaburzenia snu bezsenność lub nadmierna senność, pobudzenie lub wycofanie z aktywności, zmęczenie, nadmierne poczucie winy, myśli rezygnacyjne i samobójcze.

Psycholog Martin, Neighbours i Griffith sugerują nową metodę badań przesiewowych. Uwzględniającą różnice w rozumieniu swoich stanów emocjonalnych miedzy kobietami a mężczyznami właśnie pod kontem zgłaszanych objawów depresji.

To odkrycie sugeruje, że ocena depresji powinna zawierać metodę na rozumienie tego, co oznacza być przygnębionym.

Badani psychologiczne

Celem badań psychologów było zbadanie wieloaspektowości cech depresji u mężczyzn. Poprzez badanie subiektywnych doświadczeń i sposobów wyrażania stanów emocjonalnych związany z diagnozowaniem depresji. Jak wynika z badań prawie 70% mężczyzn, którzy nie określiliby się jako depresyjni wymagają leczenia.  Mogą oni nie rozpoznawać swojego cierpienia jako depresji, którą powinno się leczyć.

Badani psycholodzy z USA pokazują, że istnieje także pewna grupa, która mimo braku depresji może zgłaszać jej symptomy. Jeśli chodzi o mężczyzn, którzy silnie identyfikują się z tradycyjnymi męskimi normami, doświadczają unikalnego zestawu objawów depresyjnych. Z badania osób uważających się za bardzo męskich, wynika, że  stwierdzili oni, że czuliby się „tak” źli,że krzyczeli by na ludzi lub rzeczy. Raczej nie przeżywają smutku tylko złości, wściekłości, potrzebują „więcej seksu niż zwykle, aby czuć się dobrze”.

Zauważono iż mężczyźni, którzy są bardziej skłonni przestrzegać hegemonicznych norm męskich mają większą tendencje do odreagowania trudnych stanów emocjonalnych przez alkohol i agresję. I dlatego psycholodzy są zdania, że powinno się opracować nowe badania przesiewowe. Uwzgledniające męskie przeżywanie depresji, różnice w objawach męskiej depresji tak, aby odzwierciedlić doświadczenia obu grup mężczyzn, którzy mają wysokie wymagania zgodności z męskimi normami i tych, którzy mają niską zgodność z normami męskości.

Biorąc od uwagę z zdecydowanie mniej mężczyzn zgłasza się na terapię do psychologa nie tylko w Krakowie  problem męskiej depresji zasługuje na szczególną uwagę.

Bibliografia:

https://www.apa.org/pubs/journals/features/men-men0000027.pdf